Šta je Kapap

Kapap je akronim Hebrejskih reči Krav Panim el Panim – što u prevodu znači Borba licem u lice.

Kapap je nastao tridesetih i četrdesetih godina dvadesetog veka u onome što se tada nazivalo Britanski mandat Palestina, iz čega se kasnije rodila Država Izrael. Istorija Kapapa je neraskidivo vezana sa istorijom izraelskih specijalnih jedinica.

Vreme britanske uprave je bilo vreme stalnih sukoba dve suprotstavljene etničke zajednice – malobrojnih Jevreja i daleko brojnijih Arapa. Da bi se odbranili od arapskih razbojnika, Jevreji stvaraju tajnu armiju zvanu Haganah (Odbrana), odrede stražara zvane Notrim i preteču izraelskih specijalnih jedinica – Nodedot (Lutalice). Pripadnici ovih odreda su za vreme II svetskog rata bili regrutovani u prve zvanične izraelske jedinice Palmach (akronim od Plugot Mathatz), što znači udarna jedinica. Pripadnici Palmacha su prošli obuku Krav Panim el Panim (Kapap), koja je tada obuhvatala tehnike Boksa, Rvanja, komandoske tehnike razvijene u Britaniji od strane Williama E. Fairbairna, borenje palicom, borenje nožem, upotrebu vatrenog oružja, upotrebu sredstava veze, kurseve jezika neprijatelja (nemački i arapski, većina arapa se otvoreno stavila na stranu sila osovine u II svetskom ratu), fizičkog kondicioniranja, rada sa eksplozivima, prve pomoći, preživljavanja i još koječega. Dakle u početku Kapap je bio mešavina borilačkih i drugih vojnih veština neophodnih u ratu. Tri Palmach brigade su se borile rame uz rame sa saveznicima u severnoj Africi.
Prvi Kapap instruktori su bili: Gershon Kopler, Yehuda Marcus, Moshe Finkel i Maishel Horovitz. Horovitz je bio glavni Kapap instruktor pri Haganah i Palmach jedinicama.

Sa stvaranjem izraelske države stvorena je i izraelska armija. U početku su specijalne jedinice imale monopol nad treningom Kapapa, kasnije je trening (ublažena varijanta) bio dostupan svim vojnim jedinicama.
Izraelski vojni rečnik iz 1965. godine definiše ovako Kapap: Krav Panim el Panim (Kapap) – Bliska borba, borba na bliskoj distanci sa protivnikom, koristeći prazne ruke, noževe, bajonete, puške i druga ručna oružja.

Moderni Kapap kao borilačka veština i koncept nastao je devedestih godina prošlog veka naporima ljudi kao što su Potpukovnik Chaim Peer, Major (u rezervi) Avi Nardia, Narednik Uri Kaffe i Narednik Albert Timen.
Albert Timen i Avi Nardia su razvili mnoge od modernih Kapap tehnika i principa i zajedno su autori dve knjige o izraelskim borilačkim veštinama i Kapapu, kao i više instrukcionih dvd-eva gde demonstriraju osnovne i napredne Kapap tehnike i metode treninga.

Danas Kapap obuhvata borenje prsa u prsa, samoodbranu, borenje hladnim oruzjem, praktično pucanje, borbeno kondicioniranje kao i specijalizovane veštine (telohraniteljska zaštita, defanzivna vožnja i sl.).